Οι πιο συνηθισμένες που αντιμετωπίζουμε είναι:

• Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ)
• Σοβαρή πνευμονία
  Ινοκυστική νόσος ή Κυστική ίνωση (κληρονομική ασθένεια του αναπνευστικού)
• Λοβεκτομή (αφαίρεση ενός λοβού του πνεύμονα)
• Ασθενείς με υψηλό κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας νόσου (Υπέρταση, Σακχαρώδη διαβήτη)
• Ασθενείς που έχουν νοσηλευτεί στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ)
• Σοβαρές κακώσεις της σπονδυλικής στήλης με καρδιοαναπνευστικές επιπλοκές (πχ. πλήρης βλάβη μετά από πτώση ύψους και συντριπτικό κάταγμα στο 10ο θωρακικό σπόνδυλο που οδηγεί σε παραπληγία)
• Εγχείριση στεφανιαίων αρτηριών (bypass) και επέμβαση τοποθέτησης stent (αγγειοπλαστικής)

Αυτές οι παθήσεις μπορεί να εκδηλωθούν ως δύσπνοια, επίμονος βήχας, αυξημένη εργασία αναπνοής, μειωμένη ικανότητα άσκησης, κ.α.

Η συχνότητα της καρδιοαναπνευστικής φυσικοθεραπείας είναι συνήθως 3 φορές την εβδομάδα από 45 έως 60 λεπτά με συνολική ελάχιστη διάρκεια 8 εβδομάδες (24 συνεδρίες). Μπορεί να φτάσει μέχρι και 12 εβδομάδες (36 συνεδρίες) ανάλογα με το στάδιο της νόσου.

Περιλαμβάνει:

• Συνεχής ή διαλειμματική αερόβια άσκηση σε εργομετρικό ή στατικό ποδήλατο με συνεχή παρακολούθηση των καρδιακών παλμών, της πίεσης και τον κορεσμο του οξυγόνου

• Ενδυνάμωση μεγάλων μυϊκών ομάδων με χαμηλά βάρη (50% της μίας μέγιστης επανάληψης) και στατικές ή δυναμικές διατάσεις

• Αναπνευστική Φυσικοθεραπεία μέσω της ασκησης των αναπνευστικών μυών με τεχνικές με τα χέρια και ηλεκτρονικό εξασκητή αναπνοής